گروه کوهنوردی زاگرس

کویر مصر 20 تا 21/11/90

ghalami — Fri, 17 Feb 2012 09:38:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنهانميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

کویر مصر
روستاهای مصر و محمدآباد و عروسان
بخش جندق-شهرستان خور و بیابانک
شمال شرق استان اصفهان
پنجشنبه و جمعه ۲۰ و ۲۱/۱۱/۹۰

چون می دانم بیشتر خوانندگان حوصله خواندن مطالب طولانی را ندارند، مطالبم را مختصر می نویسم:

در کویر مرکزی ایران روستاهای بسیاری وجود دارد ولی چون روستای مصر از همه آّباد تر است و در آنجا امکانات بیشتری برای گردشگران وجود دارد، کویر مصر از همه مشهور تر است.
روستای مصر در شمال شرق استان اصفهان قرار دارد. از شمال به استان سمنان و از شرق و جنوب به استان یزد نزدیک است. در بسیاری از تارنماها این عبارت (Copy-Paste) شده: "روستاي مصر روستايي كوچك در دل كوير مركزي ايران، حدفاصل استان هاي اصفهان، سمنان و خراسان است" که عبارتی نادرست است زیرا این روستا در دل استان اصفهان و نه حد فاصل آن با استانهای خراسان و سمنان. وانگهی استان اصفهان هیچ همسایگی با استان های سه گانه خراسان ندارد و همسایه شرقی و جنوبی آن استان یزد است!! اینها همه از تنبلی نویسندگان است که عادت به کار زشت، ناپسند و غیر اخلاقی (Copy-Paste) کرده اند و زحمت یک بار نگاه کردن به نقشه زیبای ایران را به خود نمی دهند.
مصر روستایی از بخش «جندق» و شهرستان «خور و بیابانک» در استان اصفهان است. سابقاً همه این جاها جزء شهرستان «نائین» بوده اند. فاصله روستای مصر تا جندق 40 کیلومتر و تا خور 52 کیلومتر است.
نزدیک ترین شهر های بزرگ به مصر، دامغان به فاصله 240 کیلومتر در شمال، طبس در 235 کیلومتری جنوب شرق و نائین در 210 کیلومتری جنوب غربی هستند. (این فاصله ها، هوایی و به خط مستقیم محاسبه شده اند)
فاصله روستای مصر از تهران و از مسیر سمنان، دامغان، معلمان و جندق در حدود 700 کیلومتر است که به جز بخش کوچکی در فاصله سمنان تا دامغان همه کفی و مسطح است. بخشهایی از راه (از جندق به بعد) جاده غیر آسفالته ولی بدون دست انداز است.
فاصله تهران تا مصر را می توان از راه قم، کاشان، نائین، خور پیمود که 730 کیلومتر است.
همان گونه که نوشتم روستای مصر از همه روستاهای اطراف آبادتر است و امکاناتی مانند محل اسکان نسبتاً مناسب و فروشگاه و برق دارد که از سال 88 به شبکه برق سراسری متصل شده است.
اگر از شهرستان های نیمه جنوبی کشور قصد سفر به روستای مصر را دارید بهتر است از راه اصفهان، نائین، خور و جندق سفر کنید.

ما چه کردیم؟
چهارشنبه شب از تهران به سمت سمنان، دامغان، معلمان و جندق حرکت کردیم و صبح روز پنجشنبه به مصر رسیدیم. ناشتا را در مصر خوردیم و به سمت کویر مجاور روستا روانه شدیم. ناهار را در کویر خوردیم و عصر به روستا بازگشتیم و سپس به سمت روستای «محمدآباد کوره گز» حرکت کردیم چون برای اقامت، محلی را در آن روستا اجاره کرده بودیم. محمدآّباد روستایی متروکه و خالی از سکنه است ولی خانه هایی در آن روستا توسط ساکنین پیشین آن بازسازی شده اند و امکاناتی نیز برای پذیرایی از گردشگران فراهم کرده اند. روستا برق ندارد ولی خانه ای که اجاره کرده بودیم، ژنراتور برق داشت.
صبح روز جمعه به سمت روستای عروسان رفتیم. بنا به گفته اهل محل نام این روستا در اصل «او رسان = آب رسان» بوده و علت این نامگذاری وجود آب فراوان در این محل بوده که ساربانها شتر های خود را برای سیراب کردن به این روستا می بردند ولی از آنجایی که وقتی پای گردشگران به جایی باز می شود، نامهای محلی را با نامهای باب میل خودشان عوض می کنند، نام این روستا نیز به «عروسان» تغییر یافته است!! در این روستا فقط دو خانواده ساکن هستند. یکی از آنها خانواده پیر مردی هشتاد ساله به نام حاج محمد وهاب است که پسرش میزبان ما در محمدآباد بود. حاج محمد برادر عبدالحسین، عاشق معروف است. همسر پیری دارد که گاهی اوقات در خور اقامت می کند. در روستای عروسان نیز مانند محمد آباد قنات وجود دارد و کشاورزی می شود ولی ساکنین این روستا ها به دلیل بی توجهی مسئولان به این بخش از میهن ما، یا ترک دیار کرده اند و یا در آینده خواهند کرد. بعد از بازدید از عروسان به محمد آباد بازگشتیم. غروب به کویر مجاور محمدآباد رفتیم و ساعاتی از شب را در کویر و گرداگرد آتش گذراندیم. و صبح روز بعد به سمت تهران حرکت کردیم.

اگر حوصله خواندن مطالب بیشتر در باره کویر مصر را دارید به مطالب دیگری که با عناوین زیر نوشته ام مراجعه کنید:

روستای مصر چگونه جایی است؟
در کویر چه باید کرد؟
عبدالحسین عاشق که بود؟

علی اکبر قلمی بهمن ماه 90

موقعیت مسیر تهران تا کویر و روستاهای کویری در تصاویر ماهواره ای

    نقشه راهنمای منطقه    نمایی از خیابان اصلی روستای مصر    یکی از مهمانپذیر های مصر

چلوه هایی از کویر مصر

تصاویر دیگری از کویر مصر

رانندگی های من در کویر

یکی از خانه ای متروکه محمدآباد خانه بازسازی شده در محمدآباد     نخلستانی در محمدآباد

تصاویری از روستای عروسان

نمایی کلی از روستای عروسان

من و حاج محمد وهاب ورودی خانه و یکی از اتاقهای خانه حاج محمد

صعود به قله سهند

ghalami — Wed, 05 Oct 2011 23:58:00 GMT

صعود به قله سهند
۳۷۱۲ متر
آذربایجان شرقی - تبریز
پنجشنبه ۲۴/۶/۹۰

ارتفاع نقطه آغاز: ۲۹۳۰متر
ارتفاع قله: ۳۷۱۲ متر
طول مسیر: ۵/۴ کیلومتر

این بار فرصتی دست داد تا همراه همکاران وزارت نیرویی، صعودی داشته باشیم به قله سهند در استان آذربایجان شرقی که در بین دو شهر تبریز و مراغه قرار گرفته است و دارای قله های متعدد و مسیرهای گوناگونی است. هم می توان از تبریز که در شمال این کوه قرار دارد به صعود این کوه رفت و هم از مراغه در جنوب آن. و حتی می توان از یک سمت آن شروع به صعود کرد و از سمت دیگر آن فرود کرد.
مسیر صعود ما از تبریز و هدف ما صعود به بلند ترین قله سهند که «کمال» نام دارد بود. پس از خارج شدن از تبریز و پیمودن حدود 50 کیلومتر راه، از روستاهای باسمنج، ایرانق، متنق، و ثمر خزان عبور کردیم و صعود را از پناهگاهی که در دامنه کوه قرار دارد آغاز کردیم. مسیر صعود نسبتاً کوتاه و ارتفاع قله نیز نسبت به مبدأ چندان زیاد نبود. در میان مسیر صعود، در ارتفاع ۳۲۴۰ متری، یک آبگیر به نام قوچ گولی (به گویش ترکی قوش جولی) قرار دارد که اگر کسانی به قصد تفریح بخواهند به آنجا بروند، می توانند مسیر آن را با استفاده از یک جاده خاکی که از پناهگاه تا کنار آبگیر ساخته شده طی کنند.

عکس پانوراما از آبگیر قوچ گولی

نمودار پستی و بلندی های پیموده شده در مسیر صعود

نمایش مسیر صعود و همچنین موقعیت آن در منطقه روی تصاویر هوایی گوگل ارث
متأ سفانه تصویر گوگل از این منطقه در یک روز ابری تهیه شده و واضح نیست

گذر از کوه چارطاق

ghalami — Tue, 23 Aug 2011 00:39:00 GMT

گذر از کوه چارطاق

۹۰/۵/۲

آیا برای شما پیش آمده که لقمه تان را از پشت سر به دهان بگذارید؟ هیچکس این کار را نمی کند ولی در مثل بعضی از کارها را به این کار تشبیه می کنند. مسیر حرکت من از اصفهان به اهواز در سفر اخیرم بی شباهت به خوردن لقمه از پشت سر نبود. یعنی در این مسیر برای رفتن از «لردگان» به «دهدز» به جای اینکه از «لردگان» به «سد کارون 4» و بعد به دهدز بروم، بعد از لردگان به کوه «چارطاق» رفتم و پس از بالا و پایین رفتن از آن کوه از منظقه «اوره» گذشتم و وارد روستاهای سادات حسینی در خوزستان شدم و از آنجا به دهدز رفتم!! (اشتباه نشود. همه این مسیرها را با ماشین طی کردم) در این مسیر باید دو بار از روی دریاچه کارون 3 می گذشتم. به این صورت که با ماشین روی عرشه «بارج» رفتم و به کمک آنها از رودخانه های «خرسان» و «کارون» گذشتم. (بارج یک شناور است که مسافر و بار و خودرو را از جایی به جایی می برد. در یکی از عکسها آن را نشان داده ام.)

این مسیر را چهار سال پیش نیز طی کرده بودم. در این سفر یک باره به یاد آن سال افتادم و دلم هوای آنجا را کرد. (در هر دوبار تنها بودم و کسی همراهم نبود که در کارم فضولی کند) مسیر کوه چارطاق خیلی به دلم نشسته. با دادن توضیح روی عکسهایی که گرفته ام کوشش می کنم که شما نیز با آن آشنا شوید. منطقه شمال این کوه دهستان «منج» و جنوب آن دهستان «اوره» نام دارد. اول از روستای «قلعه مدرسه» مرکز «اوره» می گویم.

در عکس فروشگاهی را می بینید که از «مصالح ساختمانی» تا «آرد کیار شهر کرد» در آن فروخته می شود. از همه مهمتر این است که مرغ زنده را به قیمت «لردگان» می فروشد. مسلماً در دهی که در ارتفاعات کوهستان بنا شده و دسترسی آسان به شهر ندارد، این فرصتها غنیمت است. نظیر این تبلیغات را در شهر ها نیز می توانیم ببینیم. مانند «پوشاک تایلندی» و یا «اجناس به قیمت دبی» تفاوت ها را می بینید؟ از سختی رفت و آمد در این منطقه همین بس که بگویم در تمام مسیر عبور از «چارطاق» تعداد ماشینهایی که در جاده دیدم، بیشتر از پنج یا شش دستگاه نبود. ماشینهایی مانند مینی بوس بنز و وانت نیسان. شاید فکر کنید که این مسیر کم تردد، بایستی خطرناک باشد ولی در این مورد نیز باید بگویم که اگر در یکی از روستاهای آنجا بایستی و از یک نفر چیزی بپرسی اول شما را به خانه اش دعوت می کند و بعد به پرسش شما پاسخ می دهد.

در این عکس که از بالای کوه گرفته ام، رودخانه «خرسان» در انتهای دریاچه سد کارون 3 را می بینید. در آن سوی رودخانه روستای «بارز» دیده می شود.

این هم یک «بارج» که تنها مسافرش خودم هستم و مرا از رودخانه «خرسان» عبور می دهد تا به «بارز» برسم.

اشتباه نشود. منظور از دو «مواد»، نفت سفید و گازوئیل است.

شالیزاری در کنار رودخانه خرسان

از دیدن این تابلو خیلی خنده ام گرفت. با مشاهداتی که از کارگاههای تولید زغال در منگشت داشته ام فکر نمی کردم که «منگشت» منطقه حفاظت شده باشد!!

در این تابلو ها نحوه تأمین اعتبار «طرح هادی» در روستای «چمن» نشان داده شده. ساکنین این روستا را از این بیشتر می شود تحقیر کرد؟ فکر می کنید سهم این روستا از بودجه عمومی کشور و درآمدهای نفتی چقدر است؟

این هم تابلوی دیگری در همان روستا

این آقا مصالح مورد نیاز ساختمانش را به این صورت می برد. مدتی توقف کردم و به کار او دقت کردم. بیچاره هر بیست متر که می رفت، این بار را با زجر روی زمین می گذاشت و استراحتی می کرد و با مشقت دوباره برمی داشت و به راهش ادامه می داد.

عکسی با آقای حسنی، ناخدای بارج همیشگی، هنگام عبور من از رودخانه کارون

این نیز خبری بد برای گردشگرانی که می خواهند به «شیوند» بروند

اینجا روستای «لیرسیاه» است. چشم انداز این روستا، دریاچه سد کارون 3 است. اگر بخت این روستا بلند بود، مثل ماسوله مشهور می شد.

دریاچه گهر 90

ghalami — Sun, 21 Aug 2011 23:51:00 GMT

دریاچه گهر

استان لرستان

پنجشنبه ۲۰/۵/۹۰ تا یکشنبه ۲۳/۵/۹۰

این مطلب گزارش مختصری از برنامه گهر امسال ما است و برای کسانی که در پی یافتن آگاهی از چگونگی رفتن به دریاچه گهر و چند و چون مسافتها و امکانات موجود در محل می باشند نمی تواند سودمند باشد. برای این منظور می توانید به گزارش سال ۸۶ مراجعه کنید ولی خواندن این گزارش نیز از سویی دیگر خالی از لطف نیست.

همان گونه که پیشتر گفته ام سالها است که رفتن به «دریاچه گهر» برای من مانند یک وظیفه شده است. امسال نیز به این وظیفه عمل کردم!! اگر چه در برنامه های سالهای اخیر دیدن مناظر گهر همچون گذشته برایم تازگی ندارد و آن کنجکاوی های سالهای نخستین را ندارم ولی همنوردی با دوستان و دیدن شادمانی آنان، لذتی است که نمی توانم آن را از دست بدهم.

نکته گفتنی در مورد دریاچه گهر این است که در سالهای اخیر رفتار گرازهایی که در اطراف دریاچه زندگی می کنند دگرگون شده و سال به سال بیشتر به گردشگران نزدیک می شوند. در شامگاهان که آرامش و خاموشی برقرار می شود، گرازها برای یافتن پسماند خوراکی ها، گله گله به میان چادرها می روند. جالب است که با نزدیک شدن آدمی به آنها پا به فرار می گذارند ولی بیم آن می رود که در آینده اگر با کمبود خوراک روبرو شوند، به زور متوسل شوند. در این باره مطلبی در وبلاگ شخصی خود نوشته ام که شما را به خواندن آن فرا می خوانم.

در خاتمه خوب است که یادی بکنیم از مهمان همیشگی دریاچه گهر، شادروان محمد سعید نخعی که در تابستان سال ۸۶ در میان آبهای دریاچه رفت و دیگر باز نگشت. روانش شاد باد.

برای تکمیل گزارش خود عکسهای اندکی نیز گرفته ام که می بینید.

گردنه نفس گیر پنبه کار عکسی با همنوردان پارک آزادگان دورود، پاتوق
همیشگی ما پس از پایان برنامه

صعود به قله نول جنوبی (دنا)

ghalami — Fri, 05 Aug 2011 15:52:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها نميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به قله نول (Nevel) جنوبی
شهرستان دنا
(استان کهگیلویه و بویراحمد)
۴۱۰0 متر
پنجشنبه 23/4/90

عکس پانوراما از کوه های پیش رو از فراز کوه نول جنوبی

رشته کوه دنا، رشته ای فرعی از رشته کوه زاگرس است. با همان صلابت و با همان مسیر های دشوار و خشن. دنا متراکم ترین و مرتفع ترین بخش از زاگرس است و نزدیک به پنجاه قله با ارتفاعی بیش از 4000 متر دارد. اگر چه وجود این تعداد قله های بالای 4000 متر، قله های دیگر را تحت الشعاع قرار داده ولی دهها قله دیگری که ارتفاعی کمتر از 4000 متر دارند نیز هدف هایی مناسب و قابل توجه برای صعود هستند. وجود این همه کوههای مرتفع در یک محدوده نه چندان وسیع باعث شده که این قله ها در لایه های تو در توی این رشته کوه قرار گیرند و راه دسترسی به بسیاری از آنها چندان کوتاه و آسان نباشد.

نول جنوبی، یکی از این کوهها است که برای رسیدن به مبدأ صعود آن بایستی پس از پیمودن مسیر 30 کیلومتری «یاسوج» به «سی سخت»، در حدود 13 کیلومتر نیز در مسیر «کوه گل» پیش رفت که همه این راه، کوهستانی و در حدود دو کیلومتر آخر آن خاکی و دشوار است. پس از رسیدن به آخرین نقطه ماشین رو (ارتفاع=2680 متر) باید پستی و بلندی های یک مسیر پنج کیلومتری را بپیماییم تا به پای کوه برسیم (ارتفاع=3100 متر). از آن نقطه به بعد باید یک ارتفاع 500 متری را با شیبی تند صعود کنیم (ارتفاع=3600 متر). از این نقطه اندکی از مسیر از روی یک یال با شیبی ملایم می گذرد و سپس دنباله مسیر تا قله 4100 متری نول جنوبی با شیبی تند و گاهی به صورت دست به سنگ پیموده می شود. (اینجانب تا ارتفاع 3620 متری را پیمودم و اطلاعات مربوط به بقیه مسیر را از همنوردان دیگر گرفتم.)

      موقعیت مسیر صعود در منطقه         مسیر صعود روی عکس ماهواره ای

    عکسی با همنوردان                 عکسی در جلوی قله            و عکسی از قله نول جنوبی

عکس قله قلم در مسیر       عکس قله برف کرمو از فراز نول    عکس قله حوض دال از بالای نول
   سی سخت به کوه گل

دومین صد هزار

ghalami — Tue, 28 Jun 2011 00:36:00 GMT

امروز شمارنده سایت ما از 200،000 گذشت. در حدود دو سال پیش بود که در اینجا اعلام کردیم: شمارنده ما شش رقمی (100،000) شد. آن زمان چهار سال از تأسیس سایت ما گذشته بود و اینک دو سال دیگر از آن زمان گذشته. تعداد بازدیدهایمان در این دوسال آخر، به اندازه چهار سال نخست کار ما بوده است. به عبارت ساده تر می تون گفت که تعداد بازدیدها دو برابر شده است ولی ما دوست داریم که بگوییم: میزان توجه بازدید کننندگان به ما دو برابر شده است. که این مایه مباهات ما است و به این سبب از آنان سپاسگزاری می کنیم. امید ما به این است که بتوانیم بیش از پیش در خدمت دوستداران کوه نوردی باشیم.

صعود به قله منگشت (1/2/85)

ghalami — Tue, 14 Jun 2011 18:25:00 GMT

صعود به قله منگشت
۲۹۵۰ متر
روستای آبخوگان-ایذه
(شمال شرق استان خوزستان)
جمعه 1/2/85

نقطه آغاز : روستای آبخوگان، ایذه ارتفاع = ۱۰۵۰ متر
طول مسیر: رفت و برگشت، ۲۱ کیلومتر
نام مسیر : تنگه آبخوگان

نمایی از مناظر اطراف ایذه از فراز قله منگشت

اطلاعات کلی از کوه منگشت:
رشته کوه منگشت از کوههای زاگرس میانی، رشته ای فرعی از رشته کوه زاگرس است و راستای آن شمال غربی ـ جنوب شرقی است. ابتدای آن در مشرق شهرستان ایذه قرار دارد و تا منطقه ای به نام سادات حسینی در شمال غرب استان کهگیلویه و بویراحمد به طول تقریبی 60 کیلومتر ادامه دارد. بلند ترین نقطه آن قله غارون (شاه نشین) و قلل معروف دیگر آن عبارت اند از: سرقوچ، سیروک، هفت شهیدان، پس شونه، ری تاوه، تنگ شناز، له چاه، تنگ آبی، گره اسپید و دوتو. معروف ترین و پرتردد ترین قله آن قله ای است که در مجاورت ایذه قرار دارد و اگرچه بلند ترین آنها نیست ولی به قله منگشت معروف شده و هدف ما در این برنامه صعود به قله آن بود.

رودها و چشمه سارهای زیادی از این کوه سرچشمه می گیرند که مهمترین آنها به شرح زیرند:

     1- آب سفید در منطقه سادات حسینی.
     2- رود کلودر در منطقه میراحمد غریبی ها.
     3- آبشار شیوند در روستای شیوند.
     4- آب چهارده در منطقه چشمه خاتون.
     5- رود زرد در منطقه مال آقا و ابوالعباس.
     6- رود اعلاء در منطقه شاهزاده عبدالله.

پوشش گیاهی آن غالباً درختان بلوط و سایر درختان آن بن، بادام، ارژن، زالزالک، تنگس، کیکم، انجیر و کلخونگ هستند. گیاهان مرتعی آن نیز گون، خارشتر، خرگوشک، جاشیر، گاوزبان، لاله، لاله واژگون، شقایق، سی سمبل، اندشت، تره، کرفس، بن سر(بن سرخ)، اواندول و... می باشند.
این کوه زیستگاه جانورانی چون خرس، پلنگ، گرگ، کفتار، روباه، خرگوش، سمور، کل و پرندگانی مانند کبک و کبوتر کوهی و... می باشد.
بهترین زمان صعود آن اوایل بهار و پائیز است. این کوه چندین مسیر صعود دارد که رایج ترین آنها عبارت اند از:
   1- روستای آبخوگان و تنگه ای به همین نام که مسیر آن از محلی به نام چشمه آب هرمو (هرمو نوعی گلابی وحشی است) می گذرد.
   2- مسیر آب رزگهی که از سمت راست مسیر تنگ آب خوگان منشعب می شود.
   3- روستای اژگیل که نسبت به مسیر اولی طولانی تر ولی با شیبی ملایم تر است و در محل آب هرمو با مسیر اول تلاقی پیدا می کند.
   ۴- مسیر تنگ برف کشان که تنگه ای است بین مسیر اژگیل و تنگ آبخوگان که آن هم در محل آب هرمو با مسیرهای ۱ و ۳ تلاقی پیدا می کند.
   ۵- مسیر چهارده که نسبت به سه مسیر بالا در پشت کوه قرار دارد و برای رفتن به روستای چهارده باید از از جاده ایذه به چهارمحال پس از گذشت حدود 35 کیلومتر از یک راه شوسه در سمت راست جاده به آن رسید.

در نوشتن مطالب بالا از اطلاعات ارائه شده توسط دوست عزیزم آقای سالار کیانی استفاده کرده ام.

گزارش این صعود:
برنامه صعود خود را ساعت 4 بعد ازظهر روز پنجشنبه 31/1/85 به همراه عده ای از کوهنوردان شرکت پخش و پالایش نفت خوزستان از روستای آبخوگان شروع کردیم و پس از حدود 900 متر صعود، در محل چشمه آب هرمو، یک شب اقامت کردیم و در بامداد جمعه 1/2/85 صعود را ادامه دادیم و در ساعت 10 صبح پس از صعود 1000 متر دیگر از مسیر باقیمانده به یاری خدا موفق به فتح قله شدیم. در ساعت 18 همان روز به محل روستای آبخوگان بازگشتیم.

در این صعود آقای احمد آقائی راهنمائی ما را بر عهده داشتند که با زحمات زیادی که متحمل شدند به خوبی این مهم را انجام دادند.

نمودار پستی و بلندیهای پیموده شده در مسیر صعود

نمایش مسیر صعود روی عکس ماهواره ای        نمایش محل صعود و مناطق اطراف آن

عکسهایی از مسیر صعود

زیبایی های مسیر صعود

زیبایی های بالای قله. وجود این کفشدوز ها در میان انبوه برف روی قله برایمان عجیب بود

عکسی از تالابهای شمال ایذه        عکسی ازقله مافارون       عکس با پلاکاردی که نام پیشین
           از روی قله                 بلند تری قله کوه سفید ایذه       گروه روی آن نوشته شده

صعود به کوه آسماری 23/10/89

ghalami — Sun, 05 Jun 2011 19:46:00 GMT

در تاریخ 23/10/89 به همراه همکاران سابقم در شرکت برق منطقه ای خوزستان صعودی به کوه آسماری انجام دادیم. از آنجایی که در این تارنما، پیش تر از این سه گزارش دیگر از صعود به این کوه ارائه کرده ام، در اینجا توضیح دیگری در مورد این کوه و چند و چون صعود به آن نمی نویسم و این مطلب صرفاً جنبه خبری و گزارش عملکرد دارد. برای به دست آوردن آگاهی های بیشتر در مورد این کوه و راههای صعود به آن به آدرسهای زیر مراجعه فرمایید:

صعود به آسماری 2/12/۸۳
صعود به آسماری 18/11/87
صعود به آسماری 28/10/88

گلگشت در اطراف «مال آقا» 6/12/89

ghalami — Sat, 04 Jun 2011 17:03:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها نميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

گلگشت در اطراف روستای «مال آقا»
شهرستان باغ ملک
(شمال استان خوزستان)
پنجشنبه ۶/۱۲/۸۹

مال آقا یکی از مکانهای هدف، در برنامه های گلگشت و کوه پیمایی و حتی خانوادگی در استان خوزستان است. به همین دلیل تقریباً همه کسانی که در این استان با کوه و طبیعت آشنایی دارند، آنجا را می شناسند. ولی متأسفانه ما تا کنون گزارشی از برنامه های اجرا شده در آن ننوشته ایم. شاید به این دلیل بوده که آن را دست کم گرفته ایم و یک برنامه جدی به حساب نیاورده ایم. حال متوجه اشتباه خود شده ایم. زیرا اعتقاد داریم که اجرای برنامه در آن محل هر چند سبک باشد و یا بعضاً در قالب برنامه های تفریحی صورت گیرد، دلیل بر این نمی شود که نسبت به آن بی توجه بشویم. زیرا که اولاً کسانی هستند که کوهنوردی را فقط در این حد دوست دارند و ثانیاً ممکن است هنوز هم کسانی باشند که آگاهی کافی از این مکان نداشته باشند و در جستجوی آگاهی هایی از آن محل باشند. به همین دلیل این گزارش را از برنامه ای که در تاریخ 6/12/89 اجرا کردیم، به بینندگان این تارنما تقدیم می کنیم.

«مال آقا» نام روستایی است از توابع شهر «قلعه تل» و شهرستان «باغ ملک» در شمال استان خوزستان و دامنه رشته کوه منگشت، از رشته های فرعی زاگرس. سرشاخه های تشکیل دهنده رودخانه «رودزرد» در دامنه این کوه در نزدیکی روستای مال آقا قرار دارند و این رود از کنار این روستا می گذرد و باغهای انار آنجا را سیراب می کند. این باغها و مناظر اطراف رودخانه بسیار دیدنی هستند. یکی دیگر از دیدنی های مال آقا، یک سازه کهن آبیاری در کنار روستا است که در گویش محلی آن را «بیاره» و در اصطلاح علمی، فلوم (Flume) می نامند. (توضیح بیشتر در مورد این سازه را زیر دوعکس که از روبرو و بالای این سازه گرفته ام نوشته ام) این سازه در فصول بهار و تابستان پوشیده از گیاه «پر سیاوش» می شود و منظره زیبایی به وجود می آورد. اینها همه از جاذبه های گردشگری در مال آقا هستند.

اگر چه آن گونه که در آغاز گزارش نوشتم، معمولاً برنامه های سبک در آن محل اجرا می شوند ولی دنبال کردن هر یک از سرشاخه های رودخانه تا سرچشمه های آن، می تواند یک برنامه سنگین و حتی بیش از یک روزه باشد. از دیگر برنامه های سنگین دیگری که می توان در مال آقا اجرا کرد یکی این است که از آن محل که در دامنه جنوب غربی منگشت قرار دارد تا دامنه های زیبای شمال شرق آن مانند دهستان «شیوند» با آن آبشارهای دیدنی بروید. و یااینکه از مال آقا به سمت قله «غارون» که بلند ترین نقطه کوه منگشت است بروید. هر کدام از این برنامه ها دو تا سه روز زمان می طلبد.

برنامه رایج و همگانی در مال آقا این است که از ابتدای روستا، در مسیری که در کرانه راست رودخانه قرار دارد راهی در حدود 3 کیلومتر را بپیماییم تا به محل وسیعی به نام «سرتنگ» برسیم. در این محل می توان می توان استراحتی کرد و یا در فصل تابستان برای گریز از گرمای خوزستان و بردن لذت از طبیعت، شبی را بگذرانیم. اگر این مسیر را 5/2 کیلومتر دیگر ادامه دهیم، پس از گذر از مسیری کوهستانی که در بعضی از جاها از کنار دره های عمیقی می گذرد، به تنگه ای به نام «تنگ چوب بندی» می رسیم. از اینجا به بعد ادامه مسیر مشکل تر می شود و ناچار می شویم که بارها از عرض رودخانه با استفاده از پایاب ها عبور کنیم. این راه را تا جایی که برایمان مقدور باشد می توانیم ادامه دهیم...

نمودار پستی و بلندی های طی شده در مسیر

نمودار مسیر طی شده و همچنین موقعیت مسیر نسبت به مکانهای اطراف

در عکس وسط یک سد دست ساز را می بینید که اهالی برای درست کردن استخر شنا ساخته اند

این سازه سنتی که بیاره نام دارد برای انتقال آب از محلهایی که گسستگی در مسیر وجود
داشته باشد ساخته می شود. در عکس سمت چپ جریان آب را در بالای این سازه می بینید

از «کلار» تا «چال تر»

ghalami — Fri, 03 Jun 2011 15:46:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها نميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به قله کلار(Kallar)
شهرستان بروجن
(استان چهارمحال و بختیاری)
36۰0 متر
جمعه ۶/۳/۹۰

نمایی از قله ۳۶۰۰ متری کلار

ارتفاع مبدأ: 2230 متر
ارتفاع قله: 3600 متر
ارتفاع مقصد: 2570 متر
طول مسیر رفت: 6 کیلومتر
طول مسیر برگشت: 11 کیلومتر

دوباره به کلار رفتیم. حالا دیگر احساس می کنم که کوه کلار، برای ما یک کوه «دم دستی» شده. سوای دم دست بودنش خیلی هم جذاب و زیبا است و به اندازه کافی بدن را تحت فشار قرار می دهد. صعود ما این بار یک تفاوت با دفعات پیش داشت: مسیر برگشت ما راه همیشگی نبود و از راه دیگری بازگشتیم تا از کنار تالاب «چال تر» بگذریم. روز پنجشنبه ۵/۳/۹۰ ساعت ۱۸:۳۰ صعود را شروع کردیم و تا ارتفاع ۲۶۰۰ متری بالا رفتیم و شب را در آنجا خوابیدیم. صبح جمعه ساعت ۳:۳۰ بقیه مسیر را ادامه دادیم.

تالاب «چال تر» را از چند سال پیش روی تصاویر ماهواره ای در نزدیکی کلار دیده بودم. و نام «چال تر» را نیز از زبان مردم محل شنیده بودم. ابتدا فکر می کردم که دریاچه بالای قله همان «چال تر» است و حتی در گزارش های صعودمان در سال های پیش، این را نوشته بودم تا این که یک نفر از اهالی بلداجی در بخش نظرات به من توضیح داد و مرا از اشتباه در آورد و متوجه شدم که «چال تر» نام همان لکه آبی است که در گوگل ارث می دیدم. کارمان در آمد!! یافتن مسیر «چال تر». از خیلی ها مسیر آن را پرسیدم. یا نمی دانستند و یا با ما همراه نمی شدند. بالاخره تصمیم گرفتیم که پس از صعود این بارمان به کلار بدون داشتن راهنمای همراه به دیدن «چال تر» برویم. با راهنمایی هایی که شنیده بودم و به کمک GPS به راه افتادیم. بالاخره گوشه ای از «چال تر» را از فراز یکی از بلندی های مسیر زیارت کردم و عکسی از آن گرفتم که در عکسهای این گزارش آن را قرار داده ام.

در مسیر بازگشت راه طولانی تری پیمودیم و در انتها در حدود هفت کیلومتر راه خاکی را با ماشین پیمودیم تا به روستای «سناگون» از توابع گندمان برسیم. من این مسیر را به کسی توصیه نمی کنم و از همنوردان بردبارم (آقایان محمدرضا ساکیان، فرداد عزیزکریمی و مهدی فضلعلی) که مرا در این صعود همراهی کردند نیز پوزش طلبیدم ولی با تجربه ای که در این برنامه به دست آوردم به کسانی که تمایل به صعود و یا فرود از این مسیر به کلار را دارند، پیشنهاد می کنم که با کوهنوردان روستای سناگون همراه شوند. آنها راههای بهتری را می دانند.

قابل توجه:

این گزارش نمی تواند راهنمای صعود به قله کلار باشد. برای توضیح بیشتر می توانید به گزارشات زیر مراجعه کنید:

گزارش صعود به کلار در سال 85
گزارش صعود به کلار در سال 89

   موقعیت مسیر نسبت به مکانهای اطراف   مسیر صعود و فرود روی عکس ماهواره ای

محل خواب در ارتفاع ۲۶۰۰                          تصاویری از ابتدای مسیر روز جمعه

مناظر زیبایی از مسیر

تصاویری همراه با دریاچه کلار

در کنار بوته های زیبای گون                            تصاویری از مسیر صعود

بخشی از تالاب چال تر                             نمایی از دریاچه کلار