گروه کوهنوردی زاگرس

پامنار-قلعه شاداب-سد دز

ghalami — Sun, 15 Apr 2012 23:27:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنهانميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

پامنار-قلعه شاداب-سد دز
شمال شهرستن دزفول
استان خوزستان
جمعه ۲۵/۱/۹۱

در شمال شهرستان دزفول دو روستای هدف گردشگری به نامهای «پامنار» و «اسلام آباد» وجود دارد که در حدود سه کیلومتر از یکدیگر فاصله دارند. این دو روستا از دو نظر گیرایی دارند. یکی نزدیکی به دریاچه سد دز و تماشای ساحل زیبای آن و همچنین قایق سواری در آن که برای گردشگران بسیار لذت بخش است. دیگری وجود کوهی است که از سویی بدنه سد دز به دیواره غربی آن متصل شده و از سویی دیگر این دو روستا در دامنه شمالی آن قرار دارند. سازند این کوه «کونگلو مرایی» و شکل آن به صورت دیواره ای است که آن را به شکل دژی در آورده که صعود به آن را نشدنی می نماید. نام این کوه «قلعه شاداب» است و محیط اطراف آن، «منطقه قلعه شاداب» نامیده می شود که منطقه ای حفاظت شده و شکار ممنوع است. در یکی از عکسها، تابلویی که این موضوع را نشان می دهد نمایان است.

در نزدیکی روستای اسلام آباد با استفاده از پلی که با چوب و پایه های فلزی ساخته شده، گذرگاهی برای صعود به قلعه شاداب فراهم گردیده و در گلوگاه آن گذرگاه نیز دروازه ای نصب کرده اند که در صورت بسته شدن آن، صعود به قلعه شاداب ناممکن می شود و از آن برای جلوگیری از ورود شکارچیان می توان استفاده کرد. در بخش بالای این گلوگاه اتاقهایی غار مانند کنده شده که زمان ساخت و کاربرد آن را نمی دانم ولی ساختار آنها نشان می دهد که در زمانی از آنها برای دیده بانی استفاده می شده است. در عکسها، همه اینها نشان داده شده اند. از روستای اسلام آباد تا این مکان را در زمانی حدود نیم ساعت می توان پیمود که بسیاری از بازدید کنندگان به رفتن تا این مکان بسنده می کنند.

اگر مسیر صعود به قلعه شاداب را ادامه دهیم به چشم اندازهای بسیار زیبایی می رسیم که دیدن دریاچه سد دز و روستاهای یاد شده از آن جاها بسیار لذت بخش است. البته این چشم اندازها درکنار پرتگاههایی قرار دارند و برای کسانی که ترس از ارتفاع دارند بسیار ترسناک هستند. اگر این مسیر را ادامه دهیم و چندین بار تپه های هفتاد هشتاد متری را بالا و پایین برویم، به جایی می رسیم که دیواره سد دز را در زیر پای خود می بینیم. دیدن این منظره، به نظر من و همراهانم همه خستگی راه را از تن بیرون می کند. در عکسها این موارد نیز به تصویر کشده شده اند.

       نمایش مسیر روز عکس ماهواره ای        نمایش منطقه قلعه شاداب و محیط اطراف

آغاز مسیر و راه دسترسی به قلعه شاداب

دروازه ورودی به قلعه شاداب    بالا ترین نقطه قلعه شاداب    یکی از محلهای کنده شده در کوه

نمایی از بالا قلعه شاداب        نمایی از روستای اسلام آباد          نمایی از روستای پامنار
      یکی از پرتگاه ها           راه حلی برای ترس از پرتگاه         قایق سواری در دریاچه

مناظری از دریاچه از دیدگاه های بالای کوه

                           عکسهایی از بدنه سد دز                        علی اکبر قلمی، فریدون شفیعی
                                                                                 و رضا حریزاوی. مصطفی محمدی
                                                                                     هم عکاسی می کند

دشت سوسن

ghalami — Fri, 23 Mar 2012 17:08:00 GMT

دشت سوسن
مجموعه روستاهایی در شمال ایذه
شمال استان خوزستان
جمعه ۱۹/۱۲/۹۰

دشت سوسن سرزمینی است در شمال شهر ایذه که کوه چیوه مابین آن دو قرار گرفته است و به همین دلیل باید از ایذه مسیری در حدود 35 کیلومتر را طی کنیم تا رشته کوهی را که در دنباله کوه چیوه قرار دارد دور بزنیم و به ابتدای دشت سوسن برسیم. دیدن دشت سرسبز سوسن و رودخانه کارون که از میان آن می گذرد و در آنجا از همه جا آبی تر به نظر می رسد، از بلندی های مجاور لذت بخش است. نکته ای که باید در نظر داشت این است که در این منطقه مانند بیشتر مناطق استان خوزستان کشتزارها بیشتر از باغها هستند و به همین دلیل درخت و سایه سار خیلی کم دیده می شود و اقامت در آن بدون داشتن سرپناه ممکن است آزار دهنده باشد.

پس از چند سال خشکسالی، بارانهای امسال ما را ذوق زده کرد و به این فکر افتادیم که گشتی در دشت سوسن بزنیم. سوسن امسال نسبتاً سرسبز بود ولی این سرسبزی کجا و سرسبزی سالهای پر باران کجا؟ در هر حال در این موقعیت، در استان خوزستان همین هم غنیمت است. دیدن کارون نیز در این دشت لذت دیگری دارد زیرا هنوز آغشته به فاضلاب نشده و رنگ آبی خود را از دست نداده است. در عکسها چند منظره از این سرزمین نشان داده شده اند.

جلوه دماوند از کرکس

ghalami — Tue, 06 Mar 2012 11:38:00 GMT

عکس و متن زیر را دوستی در یک ایمیل برایم فرستاده است. پیش تر شنیده بودم که در روزهایی استثنایی که هوا بسیار پاک باشد، قله دماوند از بالای کرکس دیده می شود. من فکر می کردم که آنچه دیده می شود، بخشی از بالای کوه است اما وقتی این عکس را دیدم واقعاً شگفت زده شدم. دیدن دماوند با این قد و قامت و این وضوح شانسی است که به دست آوردنش ارزش آن را دارد که آدم بارها و بارها به کوه کرکس صعود کند تا آن را به دست آورد.

محمد سلطان الکتابی در شرحی بر این عکس بی نظیر نوشته است: این هفته تصمیم گرفتم قله کرکس را فتح کنم. کرکس بلند ترین قله استان اصفهان با 3895 متر بلندی است. خوشبختانه هوا عالی و آسمان در بیشتر نواحی اطراف آبی و بدون ابر بود. با این حال صعود به بلندای 3895 متری و گذر از میان حدود یک متر برف، ماجراجویانه و لذت بخش بود. تصور کنید بر فراز قله چه شد!؟ دماوند، گنبد گیتی، که در حدود 300 کیلومتر از آنجا دورتر است، بر فراز افق شمالی سر بلند و استوار خودنمایی می کرد! اتفاقی بسیار کم نظیر و فراموش ناشدنی بود؛ چرا که این تجربه‌ی ارزشمند، بسیار به ندرت ممکن است برای کسی پیش آید.

برای دیدن عکس بزرگتر روز عکس بالا کلیک کنید

کویر مصر 20 تا 21/11/90

ghalami — Fri, 17 Feb 2012 09:38:00 GMT

کویر مصر
روستاهای مصر و محمدآباد و عروسان
بخش جندق-شهرستان خور و بیابانک
شمال شرق استان اصفهان
پنجشنبه و جمعه ۲۰ و ۲۱/۱۱/۹۰

چون می دانم بیشتر خوانندگان حوصله خواندن مطالب طولانی را ندارند، مطالبم را مختصر می نویسم:

در کویر مرکزی ایران روستاهای بسیاری وجود دارد ولی چون روستای مصر از همه آّباد تر است و در آنجا امکانات بیشتری برای گردشگران وجود دارد، کویر مصر از همه مشهور تر است.
روستای مصر در شمال شرق استان اصفهان قرار دارد. از شمال به استان سمنان و از شرق و جنوب به استان یزد نزدیک است. در بسیاری از تارنماها این عبارت (Copy-Paste) شده: "روستاي مصر روستايي كوچك در دل كوير مركزي ايران، حدفاصل استان هاي اصفهان، سمنان و خراسان است" که عبارتی نادرست است زیرا این روستا در دل استان اصفهان و نه حد فاصل آن با استانهای خراسان و سمنان. وانگهی استان اصفهان هیچ همسایگی با استان های سه گانه خراسان ندارد و همسایه شرقی و جنوبی آن استان یزد است!! اینها همه از تنبلی نویسندگان است که عادت به کار زشت، ناپسند و غیر اخلاقی (Copy-Paste) کرده اند و زحمت یک بار نگاه کردن به نقشه زیبای ایران را به خود نمی دهند.
مصر روستایی از بخش «جندق» و شهرستان «خور و بیابانک» در استان اصفهان است. سابقاً همه این جاها جزء شهرستان «نائین» بوده اند. فاصله روستای مصر تا جندق 40 کیلومتر و تا خور 52 کیلومتر است.
نزدیک ترین شهر های بزرگ به مصر، دامغان به فاصله 240 کیلومتر در شمال، طبس در 235 کیلومتری جنوب شرق و نائین در 210 کیلومتری جنوب غربی هستند. (این فاصله ها، هوایی و به خط مستقیم محاسبه شده اند)
فاصله روستای مصر از تهران و از مسیر سمنان، دامغان، معلمان و جندق در حدود 700 کیلومتر است که به جز بخش کوچکی در فاصله سمنان تا دامغان همه کفی و مسطح است. بخشهایی از راه (از جندق به بعد) جاده غیر آسفالته ولی بدون دست انداز است.
فاصله تهران تا مصر را می توان از راه قم، کاشان، نائین، خور پیمود که 730 کیلومتر است.
همان گونه که نوشتم روستای مصر از همه روستاهای اطراف آبادتر است و امکاناتی مانند محل اسکان نسبتاً مناسب و فروشگاه و برق دارد که از سال 88 به شبکه برق سراسری متصل شده است.
اگر از شهرستان های نیمه جنوبی کشور قصد سفر به روستای مصر را دارید بهتر است از راه اصفهان، نائین، خور و جندق سفر کنید.

ما چه کردیم؟
چهارشنبه شب از تهران به سمت سمنان، دامغان، معلمان و جندق حرکت کردیم و صبح روز پنجشنبه به مصر رسیدیم. ناشتا را در مصر خوردیم و به سمت کویر مجاور روستا روانه شدیم. ناهار را در کویر خوردیم و عصر به روستا بازگشتیم و سپس به سمت روستای «محمدآباد کوره گز» حرکت کردیم چون برای اقامت، محلی را در آن روستا اجاره کرده بودیم. محمدآّباد روستایی متروکه و خالی از سکنه است ولی خانه هایی در آن روستا توسط ساکنین پیشین آن بازسازی شده اند و امکاناتی نیز برای پذیرایی از گردشگران فراهم کرده اند. روستا برق ندارد ولی خانه ای که اجاره کرده بودیم، ژنراتور برق داشت.
صبح روز جمعه به سمت روستای عروسان رفتیم. بنا به گفته اهل محل نام این روستا در اصل «او رسان = آب رسان» بوده و علت این نامگذاری وجود آب فراوان در این محل بوده که ساربانها شتر های خود را برای سیراب کردن به این روستا می بردند ولی از آنجایی که وقتی پای گردشگران به جایی باز می شود، نامهای محلی را با نامهای باب میل خودشان عوض می کنند، نام این روستا نیز به «عروسان» تغییر یافته است!! در این روستا فقط دو خانواده ساکن هستند. یکی از آنها خانواده پیر مردی هشتاد ساله به نام حاج محمد وهاب است که پسرش میزبان ما در محمدآباد بود. حاج محمد برادر عبدالحسین، عاشق معروف است. همسر پیری دارد که گاهی اوقات در خور اقامت می کند. در روستای عروسان نیز مانند محمد آباد قنات وجود دارد و کشاورزی می شود ولی ساکنین این روستا ها به دلیل بی توجهی مسئولان به این بخش از میهن ما، یا ترک دیار کرده اند و یا در آینده خواهند کرد. بعد از بازدید از عروسان به محمد آباد بازگشتیم. غروب به کویر مجاور محمدآباد رفتیم و ساعاتی از شب را در کویر و گرداگرد آتش گذراندیم. و صبح روز بعد به سمت تهران حرکت کردیم.

اگر حوصله خواندن مطالب بیشتر در باره کویر مصر را دارید به مطالب دیگری که با عناوین زیر نوشته ام مراجعه کنید:

روستای مصر چگونه جایی است؟
در کویر چه باید کرد؟
عبدالحسین عاشق که بود؟

علی اکبر قلمی بهمن ماه 90

موقعیت مسیر تهران تا کویر و روستاهای کویری در تصاویر ماهواره ای

    نقشه راهنمای منطقه    نمایی از خیابان اصلی روستای مصر    یکی از مهمانپذیر های مصر

چلوه هایی از کویر مصر

تصاویر دیگری از کویر مصر

رانندگی های من در کویر

یکی از خانه ای متروکه محمدآباد خانه بازسازی شده در محمدآباد     نخلستانی در محمدآباد

تصاویری از روستای عروسان

نمایی کلی از روستای عروسان

من و حاج محمد وهاب ورودی خانه و یکی از اتاقهای خانه حاج محمد

صعود به قله سهند

ghalami — Wed, 05 Oct 2011 23:58:00 GMT

صعود به قله سهند
۳۷۱۲ متر
آذربایجان شرقی - تبریز
پنجشنبه ۲۴/۶/۹۰

ارتفاع نقطه آغاز: ۲۹۳۰متر
ارتفاع قله: ۳۷۱۲ متر
طول مسیر: ۵/۴ کیلومتر

این بار فرصتی دست داد تا همراه همکاران وزارت نیرویی، صعودی داشته باشیم به قله سهند در استان آذربایجان شرقی که در بین دو شهر تبریز و مراغه قرار گرفته است و دارای قله های متعدد و مسیرهای گوناگونی است. هم می توان از تبریز که در شمال این کوه قرار دارد به صعود این کوه رفت و هم از مراغه در جنوب آن. و حتی می توان از یک سمت آن شروع به صعود کرد و از سمت دیگر آن فرود کرد.
مسیر صعود ما از تبریز و هدف ما صعود به بلند ترین قله سهند که «کمال» نام دارد بود. پس از خارج شدن از تبریز و پیمودن حدود 50 کیلومتر راه، از روستاهای باسمنج، ایرانق، متنق، و ثمر خزان عبور کردیم و صعود را از پناهگاهی که در دامنه کوه قرار دارد آغاز کردیم. مسیر صعود نسبتاً کوتاه و ارتفاع قله نیز نسبت به مبدأ چندان زیاد نبود. در میان مسیر صعود، در ارتفاع ۳۲۴۰ متری، یک آبگیر به نام قوچ گولی (به گویش ترکی قوش جولی) قرار دارد که اگر کسانی به قصد تفریح بخواهند به آنجا بروند، می توانند مسیر آن را با استفاده از یک جاده خاکی که از پناهگاه تا کنار آبگیر ساخته شده طی کنند.

عکس پانوراما از آبگیر قوچ گولی

نمودار پستی و بلندی های پیموده شده در مسیر صعود

نمایش مسیر صعود و همچنین موقعیت آن در منطقه روی تصاویر هوایی گوگل ارث
متأ سفانه تصویر گوگل از این منطقه در یک روز ابری تهیه شده و واضح نیست

گذر از کوه چارطاق

ghalami — Tue, 23 Aug 2011 00:39:00 GMT

گذر از کوه چارطاق

۹۰/۵/۲

آیا برای شما پیش آمده که لقمه تان را از پشت سر به دهان بگذارید؟ هیچکس این کار را نمی کند ولی در مثل بعضی از کارها را به این کار تشبیه می کنند. مسیر حرکت من از اصفهان به اهواز در سفر اخیرم بی شباهت به خوردن لقمه از پشت سر نبود. یعنی در این مسیر برای رفتن از «لردگان» به «دهدز» به جای اینکه از «لردگان» به «سد کارون 4» و بعد به دهدز بروم، بعد از لردگان به کوه «چارطاق» رفتم و پس از بالا و پایین رفتن از آن کوه از منظقه «اوره» گذشتم و وارد روستاهای سادات حسینی در خوزستان شدم و از آنجا به دهدز رفتم!! (اشتباه نشود. همه این مسیرها را با ماشین طی کردم) در این مسیر باید دو بار از روی دریاچه کارون 3 می گذشتم. به این صورت که با ماشین روی عرشه «بارج» رفتم و به کمک آنها از رودخانه های «خرسان» و «کارون» گذشتم. (بارج یک شناور است که مسافر و بار و خودرو را از جایی به جایی می برد. در یکی از عکسها آن را نشان داده ام.)

این مسیر را چهار سال پیش نیز طی کرده بودم. در این سفر یک باره به یاد آن سال افتادم و دلم هوای آنجا را کرد. (در هر دوبار تنها بودم و کسی همراهم نبود که در کارم فضولی کند) مسیر کوه چارطاق خیلی به دلم نشسته. با دادن توضیح روی عکسهایی که گرفته ام کوشش می کنم که شما نیز با آن آشنا شوید. منطقه شمال این کوه دهستان «منج» و جنوب آن دهستان «اوره» نام دارد. اول از روستای «قلعه مدرسه» مرکز «اوره» می گویم.

در عکس فروشگاهی را می بینید که از «مصالح ساختمانی» تا «آرد کیار شهر کرد» در آن فروخته می شود. از همه مهمتر این است که مرغ زنده را به قیمت «لردگان» می فروشد. مسلماً در دهی که در ارتفاعات کوهستان بنا شده و دسترسی آسان به شهر ندارد، این فرصتها غنیمت است. نظیر این تبلیغات را در شهر ها نیز می توانیم ببینیم. مانند «پوشاک تایلندی» و یا «اجناس به قیمت دبی» تفاوت ها را می بینید؟ از سختی رفت و آمد در این منطقه همین بس که بگویم در تمام مسیر عبور از «چارطاق» تعداد ماشینهایی که در جاده دیدم، بیشتر از پنج یا شش دستگاه نبود. ماشینهایی مانند مینی بوس بنز و وانت نیسان. شاید فکر کنید که این مسیر کم تردد، بایستی خطرناک باشد ولی در این مورد نیز باید بگویم که اگر در یکی از روستاهای آنجا بایستی و از یک نفر چیزی بپرسی اول شما را به خانه اش دعوت می کند و بعد به پرسش شما پاسخ می دهد.

در این عکس که از بالای کوه گرفته ام، رودخانه «خرسان» در انتهای دریاچه سد کارون 3 را می بینید. در آن سوی رودخانه روستای «بارز» دیده می شود.

این هم یک «بارج» که تنها مسافرش خودم هستم و مرا از رودخانه «خرسان» عبور می دهد تا به «بارز» برسم.

اشتباه نشود. منظور از دو «مواد»، نفت سفید و گازوئیل است.

شالیزاری در کنار رودخانه خرسان

از دیدن این تابلو خیلی خنده ام گرفت. با مشاهداتی که از کارگاههای تولید زغال در منگشت داشته ام فکر نمی کردم که «منگشت» منطقه حفاظت شده باشد!!

در این تابلو ها نحوه تأمین اعتبار «طرح هادی» در روستای «چمن» نشان داده شده. ساکنین این روستا را از این بیشتر می شود تحقیر کرد؟ فکر می کنید سهم این روستا از بودجه عمومی کشور و درآمدهای نفتی چقدر است؟

این هم تابلوی دیگری در همان روستا

این آقا مصالح مورد نیاز ساختمانش را به این صورت می برد. مدتی توقف کردم و به کار او دقت کردم. بیچاره هر بیست متر که می رفت، این بار را با زجر روی زمین می گذاشت و استراحتی می کرد و با مشقت دوباره برمی داشت و به راهش ادامه می داد.

عکسی با آقای حسنی، ناخدای بارج همیشگی، هنگام عبور من از رودخانه کارون

این نیز خبری بد برای گردشگرانی که می خواهند به «شیوند» بروند

اینجا روستای «لیرسیاه» است. چشم انداز این روستا، دریاچه سد کارون 3 است. اگر بخت این روستا بلند بود، مثل ماسوله مشهور می شد.

دریاچه گهر 90

ghalami — Sun, 21 Aug 2011 23:51:00 GMT

دریاچه گهر

استان لرستان

پنجشنبه ۲۰/۵/۹۰ تا یکشنبه ۲۳/۵/۹۰

این مطلب گزارش مختصری از برنامه گهر امسال ما است و برای کسانی که در پی یافتن آگاهی از چگونگی رفتن به دریاچه گهر و چند و چون مسافتها و امکانات موجود در محل می باشند نمی تواند سودمند باشد. برای این منظور می توانید به گزارش سال ۸۶ مراجعه کنید ولی خواندن این گزارش نیز از سویی دیگر خالی از لطف نیست.

همان گونه که پیشتر گفته ام سالها است که رفتن به «دریاچه گهر» برای من مانند یک وظیفه شده است. امسال نیز به این وظیفه عمل کردم!! اگر چه در برنامه های سالهای اخیر دیدن مناظر گهر همچون گذشته برایم تازگی ندارد و آن کنجکاوی های سالهای نخستین را ندارم ولی همنوردی با دوستان و دیدن شادمانی آنان، لذتی است که نمی توانم آن را از دست بدهم.

نکته گفتنی در مورد دریاچه گهر این است که در سالهای اخیر رفتار گرازهایی که در اطراف دریاچه زندگی می کنند دگرگون شده و سال به سال بیشتر به گردشگران نزدیک می شوند. در شامگاهان که آرامش و خاموشی برقرار می شود، گرازها برای یافتن پسماند خوراکی ها، گله گله به میان چادرها می روند. جالب است که با نزدیک شدن آدمی به آنها پا به فرار می گذارند ولی بیم آن می رود که در آینده اگر با کمبود خوراک روبرو شوند، به زور متوسل شوند. در این باره مطلبی در وبلاگ شخصی خود نوشته ام که شما را به خواندن آن فرا می خوانم.

در خاتمه خوب است که یادی بکنیم از مهمان همیشگی دریاچه گهر، شادروان محمد سعید نخعی که در تابستان سال ۸۶ در میان آبهای دریاچه رفت و دیگر باز نگشت. روانش شاد باد.

برای تکمیل گزارش خود عکسهای اندکی نیز گرفته ام که می بینید.

گردنه نفس گیر پنبه کار عکسی با همنوردان پارک آزادگان دورود، پاتوق
همیشگی ما پس از پایان برنامه

صعود به قله نول جنوبی (دنا)

ghalami — Fri, 05 Aug 2011 15:52:00 GMT

وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها نميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به قله نول (Nevel) جنوبی
شهرستان دنا
(استان کهگیلویه و بویراحمد)
۴۱۰0 متر
پنجشنبه 23/4/90

عکس پانوراما از کوه های پیش رو از فراز کوه نول جنوبی

رشته کوه دنا، رشته ای فرعی از رشته کوه زاگرس است. با همان صلابت و با همان مسیر های دشوار و خشن. دنا متراکم ترین و مرتفع ترین بخش از زاگرس است و نزدیک به پنجاه قله با ارتفاعی بیش از 4000 متر دارد. اگر چه وجود این تعداد قله های بالای 4000 متر، قله های دیگر را تحت الشعاع قرار داده ولی دهها قله دیگری که ارتفاعی کمتر از 4000 متر دارند نیز هدف هایی مناسب و قابل توجه برای صعود هستند. وجود این همه کوههای مرتفع در یک محدوده نه چندان وسیع باعث شده که این قله ها در لایه های تو در توی این رشته کوه قرار گیرند و راه دسترسی به بسیاری از آنها چندان کوتاه و آسان نباشد.

نول جنوبی، یکی از این کوهها است که برای رسیدن به مبدأ صعود آن بایستی پس از پیمودن مسیر 30 کیلومتری «یاسوج» به «سی سخت»، در حدود 13 کیلومتر نیز در مسیر «کوه گل» پیش رفت که همه این راه، کوهستانی و در حدود دو کیلومتر آخر آن خاکی و دشوار است. پس از رسیدن به آخرین نقطه ماشین رو (ارتفاع=2680 متر) باید پستی و بلندی های یک مسیر پنج کیلومتری را بپیماییم تا به پای کوه برسیم (ارتفاع=3100 متر). از آن نقطه به بعد باید یک ارتفاع 500 متری را با شیبی تند صعود کنیم (ارتفاع=3600 متر). از این نقطه اندکی از مسیر از روی یک یال با شیبی ملایم می گذرد و سپس دنباله مسیر تا قله 4100 متری نول جنوبی با شیبی تند و گاهی به صورت دست به سنگ پیموده می شود. (اینجانب تا ارتفاع 3620 متری را پیمودم و اطلاعات مربوط به بقیه مسیر را از همنوردان دیگر گرفتم.)

      موقعیت مسیر صعود در منطقه         مسیر صعود روی عکس ماهواره ای

    عکسی با همنوردان                 عکسی در جلوی قله            و عکسی از قله نول جنوبی

عکس قله قلم در مسیر       عکس قله برف کرمو از فراز نول    عکس قله حوض دال از بالای نول
   سی سخت به کوه گل

دومین صد هزار

ghalami — Tue, 28 Jun 2011 00:36:00 GMT

امروز شمارنده سایت ما از 200،000 گذشت. در حدود دو سال پیش بود که در اینجا اعلام کردیم: شمارنده ما شش رقمی (100،000) شد. آن زمان چهار سال از تأسیس سایت ما گذشته بود و اینک دو سال دیگر از آن زمان گذشته. تعداد بازدیدهایمان در این دوسال آخر، به اندازه چهار سال نخست کار ما بوده است. به عبارت ساده تر می تون گفت که تعداد بازدیدها دو برابر شده است ولی ما دوست داریم که بگوییم: میزان توجه بازدید کننندگان به ما دو برابر شده است. که این مایه مباهات ما است و به این سبب از آنان سپاسگزاری می کنیم. امید ما به این است که بتوانیم بیش از پیش در خدمت دوستداران کوه نوردی باشیم.

صعود به قله منگشت (1/2/85)

ghalami — Tue, 14 Jun 2011 18:25:00 GMT

صعود به قله منگشت
۲۹۵۰ متر
روستای آبخوگان-ایذه
(شمال شرق استان خوزستان)
جمعه 1/2/85

نقطه آغاز : روستای آبخوگان، ایذه ارتفاع = ۱۰۵۰ متر
طول مسیر: رفت و برگشت، ۲۱ کیلومتر
نام مسیر : تنگه آبخوگان

نمایی از مناظر اطراف ایذه از فراز قله منگشت

اطلاعات کلی از کوه منگشت:
رشته کوه منگشت از کوههای زاگرس میانی، رشته ای فرعی از رشته کوه زاگرس است و راستای آن شمال غربی ـ جنوب شرقی است. ابتدای آن در مشرق شهرستان ایذه قرار دارد و تا منطقه ای به نام سادات حسینی در شمال غرب استان کهگیلویه و بویراحمد به طول تقریبی 60 کیلومتر ادامه دارد. بلند ترین نقطه آن قله غارون (شاه نشین) و قلل معروف دیگر آن عبارت اند از: سرقوچ، سیروک، هفت شهیدان، پس شونه، ری تاوه، تنگ شناز، له چاه، تنگ آبی، گره اسپید و دوتو. معروف ترین و پرتردد ترین قله آن قله ای است که در مجاورت ایذه قرار دارد و اگرچه بلند ترین آنها نیست ولی به قله منگشت معروف شده و هدف ما در این برنامه صعود به قله آن بود.

رودها و چشمه سارهای زیادی از این کوه سرچشمه می گیرند که مهمترین آنها به شرح زیرند:

     1- آب سفید در منطقه سادات حسینی.
     2- رود کلودر در منطقه میراحمد غریبی ها.
     3- آبشار شیوند در روستای شیوند.
     4- آب چهارده در منطقه چشمه خاتون.
     5- رود زرد در منطقه مال آقا و ابوالعباس.
     6- رود اعلاء در منطقه شاهزاده عبدالله.

پوشش گیاهی آن غالباً درختان بلوط و سایر درختان آن بن، بادام، ارژن، زالزالک، تنگس، کیکم، انجیر و کلخونگ هستند. گیاهان مرتعی آن نیز گون، خارشتر، خرگوشک، جاشیر، گاوزبان، لاله، لاله واژگون، شقایق، سی سمبل، اندشت، تره، کرفس، بن سر(بن سرخ)، اواندول و... می باشند.
این کوه زیستگاه جانورانی چون خرس، پلنگ، گرگ، کفتار، روباه، خرگوش، سمور، کل و پرندگانی مانند کبک و کبوتر کوهی و... می باشد.
بهترین زمان صعود آن اوایل بهار و پائیز است. این کوه چندین مسیر صعود دارد که رایج ترین آنها عبارت اند از:
   1- روستای آبخوگان و تنگه ای به همین نام که مسیر آن از محلی به نام چشمه آب هرمو (هرمو نوعی گلابی وحشی است) می گذرد.
   2- مسیر آب رزگهی که از سمت راست مسیر تنگ آب خوگان منشعب می شود.
   3- روستای اژگیل که نسبت به مسیر اولی طولانی تر ولی با شیبی ملایم تر است و در محل آب هرمو با مسیر اول تلاقی پیدا می کند.
   ۴- مسیر تنگ برف کشان که تنگه ای است بین مسیر اژگیل و تنگ آبخوگان که آن هم در محل آب هرمو با مسیرهای ۱ و ۳ تلاقی پیدا می کند.
   ۵- مسیر چهارده که نسبت به سه مسیر بالا در پشت کوه قرار دارد و برای رفتن به روستای چهارده باید از از جاده ایذه به چهارمحال پس از گذشت حدود 35 کیلومتر از یک راه شوسه در سمت راست جاده به آن رسید.

در نوشتن مطالب بالا از اطلاعات ارائه شده توسط دوست عزیزم آقای سالار کیانی استفاده کرده ام.

گزارش این صعود:
برنامه صعود خود را ساعت 4 بعد ازظهر روز پنجشنبه 31/1/85 به همراه عده ای از کوهنوردان شرکت پخش و پالایش نفت خوزستان از روستای آبخوگان شروع کردیم و پس از حدود 900 متر صعود، در محل چشمه آب هرمو، یک شب اقامت کردیم و در بامداد جمعه 1/2/85 صعود را ادامه دادیم و در ساعت 10 صبح پس از صعود 1000 متر دیگر از مسیر باقیمانده به یاری خدا موفق به فتح قله شدیم. در ساعت 18 همان روز به محل روستای آبخوگان بازگشتیم.

در این صعود آقای احمد آقائی راهنمائی ما را بر عهده داشتند که با زحمات زیادی که متحمل شدند به خوبی این مهم را انجام دادند.

نمودار پستی و بلندیهای پیموده شده در مسیر صعود

نمایش مسیر صعود روی عکس ماهواره ای        نمایش محل صعود و مناطق اطراف آن

عکسهایی از مسیر صعود

زیبایی های مسیر صعود

زیبایی های بالای قله. وجود این کفشدوز ها در میان انبوه برف روی قله برایمان عجیب بود

عکسی از تالابهای شمال ایذه        عکسی ازقله مافارون       عکس با پلاکاردی که نام پیشین
           از روی قله                 بلند تری قله کوه سفید ایذه       گروه روی آن نوشته شده