دریاچه گهر

استان لرستان

پنجشنبه ۲۰/۵/۹۰ تا یکشنبه ۲۳/۵/۹۰ 

  این مطلب گزارش مختصری از برنامه گهر امسال ما است و برای کسانی که در پی یافتن آگاهی از چگونگی رفتن به دریاچه گهر و چند و چون مسافتها و امکانات موجود در محل می باشند نمی تواند سودمند باشد. برای این منظور می توانید به گزارش سال ۸۶ مراجعه کنید ولی خواندن این گزارش نیز از سویی دیگر خالی از لطف نیست.

  همان گونه که پیشتر گفته ام سالها است که رفتن به «دریاچه گهر» برای من مانند یک وظیفه شده است. امسال نیز به این وظیفه عمل کردم!! اگر چه در برنامه های سالهای اخیر دیدن مناظر گهر همچون گذشته برایم تازگی ندارد و  آن کنجکاوی های سالهای نخستین را ندارم ولی همنوردی با دوستان و دیدن شادمانی آنان، لذتی است که نمی توانم آن را از دست بدهم.

  نکته گفتنی در مورد دریاچه گهر این است که در سالهای اخیر رفتار گرازهایی که در اطراف دریاچه زندگی می کنند دگرگون شده و سال به سال بیشتر به گردشگران نزدیک می شوند. در شامگاهان که آرامش و خاموشی برقرار می شود، گرازها برای یافتن پسماند خوراکی ها، گله گله به میان چادرها می روند. جالب است که با نزدیک شدن آدمی به آنها پا به فرار می گذارند ولی بیم آن می رود که در آینده اگر با کمبود خوراک روبرو شوند، به زور متوسل شوند. در این باره مطلبی در وبلاگ شخصی خود نوشته ام که شما را به خواندن آن فرا می خوانم.

  در خاتمه خوب است که یادی بکنیم از مهمان همیشگی دریاچه گهر، شادروان محمد سعید نخعی که در تابستان سال ۸۶ در میان آبهای دریاچه رفت و دیگر باز نگشت. روانش شاد باد.

  برای تکمیل گزارش خود عکسهای اندکی نیز گرفته ام که می بینید.

   
  گردنه نفس گیر پنبه کار               عکسی با همنوردان          پارک آزادگان دورود، پاتوق
                                                                                    همیشگی ما پس از پایان برنامه