وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنهانميبرم.
                                                                                  برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به قله پراو (paraw)
۳۴۱۵ متر
استان کرمانشاه
۱۵ خرداد ۸۸

این صعود به منظور بزرگداشت یاد جان باختگان حادثه اخیر دماوند انجام شد. روانشان شاد باد.

نقطه آغاز روز نخست : ابتدای تنگ بزازخانه، 1505 متر
نقطه آغاز روز دوم : چشمه دوز ری، ارتفاع 2125 متر
ارتفاع پناهگاه : 3116 متر
ارتفاع قله : 3415 متر
فاصله مبدأ تا چشمه : 4200 متر
فاصله چشمه تا قله : 4500 متر
فاصله قله تا غار پراو : 1500 متر

توضیح: اندازه هایی که در این گزارش ارائه شده اند همزمان از دو دستگاه GPS گارمین مدلهای Vista cx و  Vista hcx استخراج شده اند.

نمایی از کوه پراو از ابتدای مسیر

نمای جنوبی کوه پراو از بالای قله. شهر کرمانشاه در سمت راست قرار دارد که به علت غبار
به سختی دیده می شود

نمودار پستی و بلندی های طی شده در مسیر فرایش

  سالها بود که وصف کوه پراو را شنیده بودیم به خصوص از زبان دوستان کرمانشاهی که با نوعی مباهات از آن یاد می کردند. (که البته مباهات هم دارد) چندی پیش دوستانی لطف کردند و با پیامک مرا به این صعود فرا خواندند و من هم با جان و دل پذیرفتم. در هنگام فرایش (صعود) بسیار خوشوقت بودیم از اینکه با بسیاری از هم میهنان دیگر خود از شهر های کرمانشاه، ایلام، بانه، بروجرد و ... همنورد بودیم و ساعتها با همدیگر در شیبهای تند آن کوه، دست نوازش بر سنگهای خشن آن کشیدیم ولی دریغا که دستانمان ساییده شد ولی این کوه رام نشد.
  "پراو" (Par-aw، به زبان کردی به معنی پرآب) است. ولی در حال حاضر فقط یک چشمه با آبی اندک به نام "دوز ری" (Doza-ri، به معنی راه دزدان) در میانه راه آن وجود دارد که احتمالاً این کم آبی به دلیل خشکسالی سالهای اخیر است. در بالای کوه و حدود 200 متر پایین تر از قله جای پهناوری به نام میدان پراو وجود دارد که غار معروف پراو در آن قرار دارد.
  برای اجرای این برنامه از کرمانشاه، در حدود 15 کیلومتر در مسیر جاده همدان (جاده بیستون) پیش رفتیم و بعد از دور زدن کارخانه سیمان در کنار روستایی به نام "چالابه" پیاده شدیم و ساعت 11:10 به راه افتادیم. پس از گذشتن از تنگ "بزازخانه" و پیمودن 4200 متر راه با شیبی تند و 700 متر فرایش به بالای چشمه "دوز ری" رسیدیم. این بار حدود 80 متر فرود آمدیم تا به چشمه برسیم. نهار خوردیم و تا شب استراحت کردیم. ساعت 2:30 فردای آن روز بیدار شدیم و ساعت 3 به سمت قله رفتیم. ساعت 8 بر بالای قله ایستادیم. پس از آن سری هم به محل غار پراو که تا قله 1500 متر فاصله دارد زدیم که دهانه آن را برف پوشانده بود و آن گونه که شنیدیم در شهریور ماه برف دهانه آن آب می شود.
  ساعت 8:40 به سمت پایین راه افتادیم و وسایل اضافی را که در نزدیکی چشمه گذاشته بودیم برداشتیم و به فرود ادامه دادیم. ساعت 14:30 به محلی رسیدیم که کار را از آنجا شروع کرده بودیم.
  در پایان خوشوقتی خودم را از همنوردی با دوستانی که در این برنامه با آنان افتخار آشنایی یافتم اعلام می کنم و زحمات گردانندگان برنامه به ویژه آقایان دکتر فرید عباسی و غلامرضا رادمنش را ارج می نهم.

 
نمایش مسیر فرایش روی تصاویر ماهواره ای گوگل
(در تصویر سمت راست جهت شمال به سمت راست و در تصویر سمت چپ به سمت بالا است)
    
عکسهایی از گروه در آغاز حرکت
   
تصویری ازتنگ بزازخانه از بالا   غاری که از گرما به آن پناه بردیم  عملیات پر خطر آقای رادمنش
   
چشمه دوزری،تنها آب مسیر           راهنمای منطقه دوزری      استراحت در اطراف چشمه دوزری
   
                          تصاویری از پناهگاه پراو                               دهانه پوشیده از برف غار پراو
   
عکسهای یادگاری بالای قله
   
این هم تصاویری از دیدنیهای طاق بستان در کرمانشاه