به بهانه چان باختن سه کوهنورد هرمزگانی

  چند سالی است که محیط کوهنوردی حال و هوای نه چندان خوش آیندی به خود گرفته. در این زمینه بنده در سال گذشته مطلبی تحت عنوان "نوعی کوهنورد، نوعی کوهنوردی" نوشتم. موضوع سخنم فعالیت عده ای کوهنورد به سبک خاص خودشان بود. اگر آنها فقط کوهنوردی را به سبک خاص خودشان می کردند مشکلی نبود. متأسفانه مکمل کوهنوردی این حضرات داشتن یک وبلاگ آن هم به سبک خاص خودشان است و از طریق همین وبلاگها به اشاعه این قبیل کارهای خاص می پردازند که نتیجه اش وقوع چنین حوادثی است که آخرینشان هفته پیش در دماوند روی داد. اینان که بعضی هایشان جوانان جویای نامی هستند که سابقه چندانی در کوهنوردی ندارند و به اصطلاح دیر آمده اند و زود می خواهند به شهرت برسند توجه ندارند که نوشته هایشان تا چه حد روی سایر علاقمندان به کوه تأثیر می گذارد و سعی می کنند با انجام کارهای نسنجیده و غیر اصولی و بازگو کردن آنها در وبلاگشان برای خود اعتبار و اشتهار فراهم کنند.
  آن کسانی که هفتاد هشتاد نفر و گاهی بیش از صد نفر را در یک برنامه به کوه می برند و با مباهات تعداد نفرات خود را به رخ دیگران می کشند، برایشان قابل درک نیست که این کارشان چه زیانی به طبیعت وارد می کند. آن کسی که با تن بیمار به کوه می رود و به توصیه های دیگران توجه نمی کند و با درج عکس ثابت می کند که به ضرب آمپول مسکن به کارش ادامه می دهد، نمی داند که این کار پر خطر او ممکن است سرمشق کسانی دیگر شود. آن کسی که در زمان صعود به کوه رکورد از خود بر جای می گذارد و با ذکر زمان صعود هر تکه از راه به خود می بالد، توجهی به این نکته ندارد که از فردای آن روز چندین نفر سعی در شکستن رکورد او خواهند کرد. کسی که با افتخار شرح صعود های انفرادی خود را می نویسد و یا کسی که حماسه صعود خود را در شرایط سخت و بدون تجهیزات مناسب بیان می کند بویی از اصولی که یک کوهنورد برای انچام یک صعود ایمن باید رعایت کند نبرده است.
  نتیجه این نوع کوهنوردی و این گونه وبلاگ نویسی این می شود که در هفته گذشته شاهد بودیم. به خلاصه این خبر که از سوی ایسنا منتشر شده و من آن را در زیر این مطلب آورده ام دقت کنید. من از میان این جان باختگان، خانم ساجده کشمیری زا دورادور و از طریق محیط اینترنت می شناختم و می دانم خواننده این قبیل وبلاگهایی که شرح آنها را دادم بود. فکر نمی کنید که این نوع کوهنوردی و این نوع وبلاگ نویسی در پیدایش این حادثه بی تأثیر نبوده است؟

«به گزارش ایسنا، هفته گذشته یک گروه 11 نفری متشکل از کوهنوردان اهل هرمزگان برای صعود عازم قله دماوند شدند. آنها به منطقه «بارگاه سوم» رسیده بودند که مسئولان فدراسیون کوهنوردی به دلیل شرایط نامساعد جوی و نداشتن تجهیزات مناسب به آنان توصیه کردند از صعود منصرف شوند، اما این مسئله با مخالفت کوهنوردان روبه‌رو شد و آنها بدون توجه به توصیه‌ها به راه خود ادامه دادند. حال آن که فقط یکی از آنها، جدا شد و از ادامه مسیرمنصرف شد. 10 تن دیگر همچنان به راه خود ادامه دادند اما پس از مدتی، شش نفر دیگر از اعضا در ارتفاع 5200 متری به دلیل شرایط نامساعد جوی از ادامه صعود منصرف شده و بازگشتند. اما چهار تن دیگر به صعود در ارتفاعات ادامه دادند. ساعت 2 و 30 دقیقه بعدازظهر دوشنبه - 4 خرداد - کوهنوردان پس از فتح قله، به پائین بازمی‌گشتند که در بین راه دو زن کوهنورد دچار افت شدید دمای بدن شده و جان باختند. یک مرد همراهشان نیز از ارتفاع سقوط کرد و کشته شد اما کوهنورد چهارم موفق شد خود را به پائین قله برساند»