وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنهانميبرم.
                                                                                  برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به قله کرکس
(۳۹۰۲متر) 
شهرستان نظنز
استان اصفهان
پنجشنبه ۲/۸/۸۷

مسیر صعود روی تصویر ماهواره ای

   گزارش نویسی من برای این برنامه حکایت کسی است که گفت: «من آنم که رستم بود پهلوان!!» چون من در این برنامه اصلاً شرکت ندااشتم. خیلی دلم سوخت. چند سالی بود که در صدد صعود به این قله بودم. حالا که جور شده بود با ذوق و شوق ترتیب اجاره ماشین را دادم. با تماس با دوستان کاشانی و اصفهانی اطلاعات گرفتم. با جستجو در اینترنت اگر چه نتوانستم مسیر GPS صعود را پیدا کنم ولی از وبلاگ «کوه قاف» مختصات حدود ۲۰ نقطه از مسیر را بدست آوردم و با چسباندن آنها به هم یک مسیر درست کردم و در GPS بارگذاری کردم ولی در آخرین روزها کمردرد لعنتی به سراغم آمد. موقع بدرقه دوستان ظرف چند دقیقه طرز استفاده از مسیر ثبت شده و طرز ذخیره کردن مسیر جدید را به منوچهر زنگنه یاد دادم و با حسرت به خانه برگشتم. گزارش زیر را هم حسین فکور نوشته. عکسها را هم خودش گرفته. چون روز صعود هوا غبار آلود بود بیشتر عکسها را از دیدنیهای ابیانه انتخاب کرده ام.
علی اکبر قلمی.

  چهار شنبه شب یکم آبان ساعت ۲۰ از اهواز حرکت کردیم. راننده ۲ ساعت در ایذه معطلمان کرد و با توقفهای متعدد چند ساعت مسیر اهواز یک اصفهان را طولانی تر کرد. بالاخره حدود ساعت 10:30 پنجشنبه به روستای طرق (Targh) در ۳۰کیلومتر مانده به نطنز رسیدیم. از آنجا راهمان را به سمت چپ و به سوی یک مرغداری کج کردیم. مرغداری (ارتفاع: ۲۵۳۰ متر) مبدأ صعود بود. ساعت ۱۱ صعود را شروع کردیم. در طول مسیر در ارتفاعهای ۲۸۳۰ و ۲۹۲۰و ۲۹۷۵متری چشمه آب وجود دارد. یک پناهگاه هم در ارتفاع ۳۳۰۰متری وجود دارد. ارتفاع قله هم ۳۹۰۲ متر است. کوه کرکس چهار مسیر صعود داردکه مسیر ما مسیر معمول صعود به کرکس است. مسیر سر راستی است و هر کس در ابتدای مسیر قرار بگیرد تا آخر آن بدون هیچ مشکلی می رود. نکته جالب آبگیر زیبایی است که در روستای طرق وجود دارد که امسال در این موقع بسیار کم آب بود ولی وجود ماهی های رنگی در آن جلوه ای خاص به آن بخشیده بود.
  ساعت ۱۶:۱۰به قله رسیدیم. با توجه به شروع دیرهنگام صعود بهتر این بود که شب را در پناهگاه می خوابیدیم ولی این کار را نکردیم و نیمی از مسیر برگشت را در تاریکی طی کردیم و شب را در پای کوه و همان جایی که صعود را شروع کرده بودیم خوابیدیم.
  روز جمعه صبح این فرصت را داشتیم که سری به روستای دیدنی «ابیانه» بزنیم. در راه بازگشت نهار را در مورچه خورت خوردیم و به سمت اهواز حرکت کردیم.
حسین فکور.