وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنهانميبرم.
                                                                                  برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا

صعود به زردکوه(کلونچین) 
شهرستان کوهرنگ
استان چهارمحال و بختیاری
پنجشنبه ۲۷/۴/۸۷

نقشه مسیر صعود به کلونچین روی تصویر ماهواره ای گوگل ارث

توضیح:این تصویر که زردکوه را پوشیده از برف نشان می دهد، در فصل بهار گرفته شده ولی
در زمانی که ما به آن صعود کردیم فقط لکه های کوچکی از برف روی آن دیده می شد.

  با وجود آن که نام گروه خود را «زاگرس» گذاشته ایم تا بحال به زردکوه این چشم و چراغ زاگرس میانی نرفته بودیم. با استفاده از تعطیلات 26 تا 28 تیرماه امسال تصمیم گرفتیم به این آرزوی دیرینه جامه عمل بپوشانیم ولی چه می شود کرد که: «عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها» چون همه دوستان چهارمحالی که من می شناختیم در این تعطیلات برای خود برنامه ای چیده بودند و نتوانستند ما را همراهی کنند و از اهواز هم کسی که تجربه این صعود را داشته باشد همراه ما نبود در نتیجه با دهها بار تماس تلفنی با دوستان چهارمحالی خود توانستیم از اهواز مستقیماً به پای کار برویم که جا دارد از راهنمایی های آنان به خصوص آقای فتاحیان تشکر کنم. برای انجام بهتر کار یک مینی بوس کولردار از اهواز دربست کردیم که از قضای کار باعث اختلال در کار ما شد زیرا راننده آن دو خصوصیت بارز داشت: اول اینکه فقط در روز رانندگی می کرد و دوم اینکه با سرعت بیشتر از 60 کیلومتر در ساعت نمی راند!! همین کافی بود تا دو روز از سه روز فرصت ما به هدر رود. عملاً برنامه صعود به قله منتفی شده بود چون گروهی ندیده بودم که یک روزه و از یک صبح تا شب این کار را انجام داده باشد ولی بچه های گروه مصمم بودند تلاش خود را بکنند و در نتیجه ساعت 4 صبح پنجشنبه 27 تیر صعود را شروع کردند. البته از پیش توافق کرده بودیم که رأس ساعت 1 بعد از ظهر چه به قله رسیده باشند چه نرسیده باشند به پایین برگردند. نتیجه این شد که پس از 1300 متر صعود از مسیر سختی که در بعضی جاها انباشته از یخ بود و تماماً از تنگه ای با نام محلی «کول خدنگ» و نام مصطلح «تنگ کلونچین» می گذشت و پس از رسیدن به ارتفاع 3680 متری گروه به پایین بازگشت و افسوس ما وقتی بیشتر شد که نقشه مسیر را روی تصویر کوه منطبق کردیم و دیدیم که شیب تند میسر در آنجا تمام شده بود و اگر فقط دو ساعت زمان بیشتر در اختیار داشتیم قله را نیز فتح کرده بودیم.
  کول خدنگ در بالای خروجی تونل دوم انتقال آب سرشاخه های کارون به زاینده رود قرار دارد. بد نیست که گفته شود این تونل آب را از محلی به نام «ماربره=Marboreh» تا پایین کول خدنگ می آورد و در آنجا پس از انباشته شدن در پشت یک سد به داخل آبگیر یک نیروگاه برق آبی هدایت می کند و پس از خروج از نیروگاه به سمت زاینده رود می رود. برای رسیدن به این محل باید از یک سه راهی واقع در جاده چلگرد به فارسان (در 2 کیلومتری چلگرد، مرکز شهرستان کوهرنگ از استان چهارمحال و بختیاری) از راهی که به جاده ماربره یا جاده نیروگاه تونل دوم معروف است به سمت کول خدنگ برویم طول این راه 5/11 کیلومتر است و کمتر از 2 کیلومتر اول آن آسفالت است و بقیه راه خاکی و کوهستانی ولی نسبتاً صاف است و با هر نوع وسیله نقلیه موتوری می شود آن را طی کرد.
  من به دلیل درد زانو نمی توانستم در این برنامه شرکت کنم و فقط برای ادای احترام به کوه نیم ساعت از آغاز راه را پیمودم و در واقع دوستان را بدرقه کردم و برگشتم. به این دلیل زحمت نوشتن گزارش صعود را این بار همنورد وفادار و دلسوز ما آقای مهدی فضلعلی کشید. چه می شود کرد؟ به قول شادروان عماد رام: «بهار من گذشته شاید» / علی اکبر قلمی
  هدف رسیدن به قله کلونچین مرتفع ترین قله زردکوه بود و مسیر صعود «کول خدنگ» بود.  ساعت 5:30 صبح چهار شنبه 26 تیرماه از اهواز حرکت کردیم. تصور ما این بود که ساعت 5 عصر به پای کوه می رسیم و با توجه به مهتاب شب چهارده صعود را شروع می کنیم و شب را در کوه می خوابیم و پنجشنبه صعود را تمام می کنیم ولی تأخیر و کندی حرکت خودرو باعث شد که ساعت 8 و نزدیک غروب به ابتدای مسیر برسیم و در نتیجه مجبور به اقامت شبانه در همانجا شدیم. ارتفاع این محل 2380 متر بود.
  ساعت 4 صبح پنجشنبه صعود را از مسیر کول خدنگ آغاز کردیم. کول به معنای دره کم عرض و یا شکافی است که در کوه وجود دارد. این مسیر از ابتدا تا قله  از داخل این کول می گذرد و به همین دلیل در طول صعود از دیدن قله که باعث ایجاد انگیزه و بالا بردن روحیه می شود محروم بودیم ولی در عوض از دیدن صخره ها و یخچالهای زیبا در مسیر لذت بردیم. ساعت 6:40 برای صرف صبحانه و تجدید قوا نیم ساعت توقف داشتیم. در ادامه مسیر درگیری با صخره ها و یخچالها و وجود چند چشمه کوچک با آبهای گوارا زیبایی خاصی را به حرکت می بخشید. ساعت 11 به ارتفاع 3550 متری رسیدیم. ویژگی این محل که معمولاً برای کمپینگ شبانه از آن استفاده می کنند وجود یک چشمه پرآب است. در اینجا با گروه فراز تهران روبرو شدیم که شب پیش را در آنجا اقامت کرده بودند. اگر ما هم به موقع رسیده بودیم بایستی شب را در همینجا اقامت می کردیم و با دیدن آنها افسوس ما بیشتر شد. پس از استراحتی کوتاه در این محل به صعود ادامه دادیم و تا ارتفاع 3850 متری بالا رفتیم. طبق قرار قبلی راه بازگشت را در پیش گرفتیم و در ساعت 1 بعد از ظهر در کنار چشمه پیش گفته شده در ارتفاع 3550 متری نهار را خوردیم و به فرود ادامه دادیم. فرود همراه با سر خوردن از روی یخچالهای طولانی مسیر لذت بخش بود. آخرین نفرات گروه ساعت 6 عصر به پایین رسیدند و پس از استراحت در کنار آب سرد و گوارای تونل دوم کوهرنگ به سمت اهواز حرکت کردیم با اصرار زیاد به راننده توانستیم او را تا فارسان وادار به حرکت کنیم (چون حاضر نبود در شب حرکت کند)  شب را پارکی در فارسان گذراندیم و صبح جمعه به راه اهواز ادامه دادیم و ساعت 8 بعد از ظهر به اهواز رسیدیم.
  نکته جالب این برنامه هماهنگی و هم توانی شرکت کنندگان و همت والای آنها بود که با وجود سختی و طولانی بودن مسیر و مشکلات پیش آمده با پشتکار مثال زدنی خود و حرکتی پیوسته و با کمترین استراحت در مسیر به سمت هدف پیش رفتند و من به نوبه خود از یکایک آنان سپاسگزاری می کنم./مهدی فضلعلی

   
شب پیش از صعود در دامنه زردکوه           ابتدای مسیر صعود        سپیده دم در زردکوه           
   
مناظری از یک تونل برفی در مسیر کول خدنگ(تنگ کلونچین)   
       
تصاویری از مسیر صعود
   
تصاویری دیگری از مسیر صعود
   
تصاویری از انتهای مسیر صعود گروه

تصاویر زیر از مناظری گرفته شده که در طول سفر دیدیم و به نظرمان زیبا آمد:

   
سد و تونل دوم کوهرنگ                  تونل اول کوهرنگ                    عشایر دامنه زردکوه
   
منظره ای از روستای دوپلان              صرف نهار در دوپلان           پارکی در شهر فارسان، محل
(مسیر خوزستان-چهارمحال)                                                   خوابیدن در راه بازگشت      

اسامی شرکت کنندگان در این برنامه به ترتیب حروف الفبا:
۱- علیرضا احمدی                          ۵- اوژند داراب پور                          ۹- علی قنبری
۲- حسین اسعدی                         ۶- محمدرضا ساکیان                     ۱۰- سیاوش معینی
۳- امیر افشاری                             ۷- مهدی فضلعلی                         ۱۱- محمدرضا نبی زاده
۴- مهدی حریزی                            ۸- بیژن قنبری                              ۱۲- ایمان نوین